ΑΠΟ ΤΟ … «ΒΙΕΤΝΑΜ» ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ
Μια παρουσίαση των ρεπορτάζ του Νίκου Μόσχοβου

Εργαστήριο – ασπίδα για το Ελληνικό μέλι- Καταλυτική η προσφορά των ερευνητών του  ΑΠΘ

Ελάχιστα ελληνικά προϊόντα έχουν ερευνηθεί όσο το μέλι στο θέμα των καταλοίπων λέει ο καθηγητής του Εργαστηρίου Μελισσοκομίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Ανδρέας Θρασυβούλου (φωτογραφία).

Στο συγκεκριμένο εργαστήριο  γίνεται – από το 1982 μέχρι και σήμερα- η συγκέντρωση και η ανάλυση μεγάλου αριθμού επώνυμων συσκευασιών μελιού, που «κυκλοφορούν» στην Ελληνική αγορά ή παράγουν οι μελισσοκόμοι.

Μέσω της ερευνητικής προσπάθειας,  εντοπίστηκαν προβλήματα αλλοίωσης των χαρακτηριστικών του μελιού από την υπερβολική έκθεση που δεχόταν το προϊόν στο στάδιο της επεξεργασίας του.

Ακόμη, βρέθηκαν λανθασμένες ή παραπλανητικές ετικέτες, ξένα μέλια που διακινούνταν ως ελληνικά, καθώς κι αναδείχθηκαν προβλήματα νοθείας, τα οποία προέκυψαν από τροφοδοτήσεις των μελισσών.

«Χαρακτηριστικό παράδειγμα διορθωτικής παρέμβασης του ΑΠΘ, ήταν ο εντοπισμός στο μέλι των επικίνδυνων ουσιών π-διχλωροβενζόλιο, ναφθαλένιο και διθρωμοαιθάνιο, το έτος 2003.

Ενημερώθηκαν οι αρχές και οι μελισσοκόμοι σταμάτησαν κάθε χρήση των ουσιών αυτών, βρήκαν εναλλακτικές λύσεις αντιμετώπισης του κηρόσκωρου και κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια να αντικαταστήσουν τις κηρήθρες με καινούργιες. Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής ήταν το  ελληνικό μέλι να απαλλαγεί τελείως από τα υπολείμματα αυτά», ξεκαθαρίζει ο κ. Θρασυβούλου.

Ο καθηγητής επισημαίνει πως οι επιστήμονες του ΑΠΘ έχουν στρέψει την προσοχή τους και ήδη υπάρχουν τα πρώτα αποτελέσματα για την αντιβακτηριδιακή – αντιοξειδωτική δράση των ελληνικών μελιών.

«Η έρευνα προχώρησε στην διαφοροποίηση του ελληνικού μελιού από τα εισαγόμενα και στη γεωγραφική διαφοροποίησή του. Με σύγχρονα μέσα ανάλυσης βρέθηκαν οι διαφορές, στις αρωματικές ουσίες , καθώς και στα είδη γύρης που υπάρχουν στα πευκόμελα από εκείνα της Τουρκίας.

Επίσης, διαφοροποιήθηκαν τα πευκόμελα, που παράγονται στην Χαλκιδική, στην Εύβοια, στη Θάσο, στην Κρήτη και τη Ρόδο. Η έρευνα συνεχίζεται με το θυμαρίσιο μέλι, το οποίο παράγεται σε αρκετές περιοχές της χώρας», δημοσιοποιεί ο καθηγητής.

Στο εργαστήριο εργάζονται σήμερα, εκτός από τον κ. Θρασυβούλου, η λέκτορας, Χρυσούλα Τανακάκη, οι μεταπτυχιακοί φοιτητές, Μαρία Δήμου, Γεώργιος Γκόρας και. Μανώλης Καραζαφείρης.

Εθελοντικά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους  και οι μελισσοκόμοι, Μάνθος  Ματθιόπουλος, καθώς κι Ελισάβετ Λαζαρίδου.

Αμφότεροι μέσω της έρευνας βοήθησαν σημαντικά στην ταυτοποίηση των αμιγών ελληνικών μελιών, στον περιορισμό της νοθείας και στον εντοπισμό περιπτώσεων εξαπάτησης του καταναλωτή.

Η  συγκεκριμένη έρευνα παρείχε και τη δυνατότητα σε περιοχές, όπως είναι η Κρήτη, η Ρόδος κι άλλες να υποβάλουν φακέλους για αναγνώριση του μελιού τους ως ΠΟΠ ή ΠΓΕ.

Συνάμα, η ερευνητική δραστηριότητα  απάλλαξε αρκετούς μελισσοκόμους από περιπέτειες στα δικαστήρια για άδικες κατηγορίες περί νοθευμένου μελιού, λόγω χαμηλών αναγόντων ζαχάρων στα μέλια πεύκου κι ελάτης ή επειδή βρέθηκε χαμηλό άθροισμα γλυκόζης- φρουκτόζης στο  μέλι από έλατο.

Το ρεπορτάζ αυτό δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010 στην σελίδα «Εδώ Θεσσαλονίκη»  της εφημερίδας «Η Σφήνα» (αριθμός φύλλου 70). Αναδημοσιεύτηκε την ίδια ημέρα στον «Τυπολόγο» .