Η “Ελεύθερη τηλεόραση” της alidva.

Ένας όρος που μου προκαλεί αγανάκτηση και θυμηδία!Εκφέρεται , δε,  από  άτομα …”φιλελεύθερων”τάσεων και απόψεων η και μετανοημένους πρώην “οτιδήποτε”που είδαν το φώς το αληθινό,  και μας νουθετούν,  κουνώντας μας, απειλητικά το δάκτυλο,  μεταπηδώντας από  κανάλι σε κανάλι εν είδει  σαλτιμπάγκων της (τετάρτης)εξουσιας και πάντα βέβαια με γνώμονα το εκάστοτε “αφεντικό”,που θα τους προσφέρει τα πιο πολλά χρήματα (φωτογραφία του Frequencia).

“Ανεξάρτητοι”,”αδέκαστοι”, τηλεδικαστές-παρουσιαστές-δημοσιογράφοι-διασκεδαστές όλοι αυτοί που ξεφύτρωσαν μεσα απο τα μοιραία παγκοσμια γεγονοτα του τελους της δεκαετιας του ‘80 και που εκτοτε καθοριζουν τη ζωή  μας ως θεματοφύλακες  της “ελεύθερης”,”πλουραλιστικής!!!”κοινωνίας…

Κάθε φορά  που ακούω τα περί  “ελεύθερης τηλεόρασης” έχω την αίσθηση πως μεγάλωνα μέσα σε καθεστώς χούντας,σε μια κλειστή  κοινωνία ξεπερασμένων αντιλήψεων και τρόπου ζωής,  όπου τα πάντα ήταν ασπρόμαυρα και μονοδιάστατα,  ενώ τώρα επιτέλους έχουμε την”ιδιωτική  τηλεόραση”, οπου προβάλλονται όλες οι διαστάσεις οποιουδήποτε ζητήματος -από  θέματα πολιτικής μέχρι το βρακί  του τάδε αγαπημένου τραγουδιστή  της νεολαίας-προκαλώντας συναισθ’ηματα, που κυμαίνονται μεταξύ  δυσαρέσκειας και αηδίας.

(more…)

Ο Ποιητικός λόγος της ποιήτριας – βιβλιοκριτικού, Χρυσούλας Βακιρτζή.

Είναι η ποίηση, αυτή η εξαίσια και άρτια τέχνη του λόγου, που έρχεται ως λύτρωση από τους δρόμους, τις οδούς ή από την  ίδια την έξαρση της αποκαλυπτικής έμπνευσης να αναιρέσει το αρνητικά απόλυτο, το άκαμπτο, το αμεταποίητο, όπως το θέτουν η πραγματικότητα και η ζωή.

Με πνευματική, ψυχική και ρεαλιστική ανάλυση -σε ώρες εύκαμπτες ή και δύσκολες- η ποίηση γίνεται το σημείο εκείνο που η εμπειρία μαζί με το καταστάλαγμά της, δίνουν απλόχερα την ολοκληρωμένη δημιουργία.

Αυτήν  της ποιητικής δημιουργίας.

(more…)

Ο ποιητικός λόγος του Ευάγγελου Αξιώτη

Οι λέξεις πετούν πάνω μας βουίζοντας, όπως οι θυμωμένες μέλισσες που τους χάλασαν τη φωλιά, όπως ο ισχυρός αγέρας που βρίσκει αντίσταση όταν διαπερνά τα φυλλώματα ενός πυκνού  δασους.Είναι μυστήριο το πώς συλλαμβάνονται,το πώς βρίσκουν την σειρά τους, όταν γεννιέται το ποίημα.

Προυπήρχαν πάντα οι λέξεις των ποιημάτων. Προυπήρχαν στο αρχέγονο σύμπαν των ποιητών. Στάλαζαν σε κάθε τι που χρειαζόταν μορφή, νόημα, υπόσταση. Όριζαν αυτό που φαίνεται και αυτό που νογιέται, αυτό που ανησυχούσε για το «είναι», αυτό που πρόβαλλε την υπέρβαση του.

Οι εικόνες γεννιούνται μέσα μας, παιχνίδι πολύπλοκο του ματιού μας με το εξωτερικό φως. Παιχνίδι αδυσώπητο στις βαθιές άγνωστες βιολογικές μας δομές. Ένας κόσμος ορατός, φτιαγμένος από μορφοποιητικές γραμμές και χρώμα. Χρώμα που γεμίζει τα πάντα, ασφυκτικά παρόν, μεταβαλλόμενο αέναα, έγχρωμες λέξεις του κόσμου, ποίηση της μορφής.

(more…)

O Ποιητικός λόγος του Ευάγγελου Αξιώτη

Ποιητικός λόγος, λόγος συμβολικός. Ο ποιητής δίνει όνομα στα πράγματα και η προσπάθεια του να βρεί την σύνδεση μεταξύ πράγματος και ονόματος, του προκαλεί μια έξαψη, εναν ενθουσιασμό. Λειτουργώντας μακριά απο το πραγματικό, στα όρια του αυθαίρετου, του αδιάφορου ανακαλύπτει την σχέση μεταξύ λέξης και πράγματος.

Σχέση ετυμολογική,αινιγματική που χάνεται στο βάθος της λογικής αγγίζοντας τα όρια του ασύλληπτου σε σχέση πάντοτε με τα όρια της περιορισμένης ανθρώπινης εμπειρίας.

Με την βοήθεια της ποίησης δίνεται υπόσταση και ζωή σε άψυχα αντικείμενα καταργώντας τις ψευδαισθήσεις και εγκαταλείποντας τον οδυνηρό περιορισμό της ψυχρής εννοιολογικής χροιάς. Ανοίγεται ένας απεριόριστος όγκος εκφραστικού λόγου με μοναδική ένταση, ρυθμό, μέτρο και αρμονία.

(more…)