Στην ενότητα «Οι φίλοι του Τυπολόγου» αναδημοσιεύουμε σήμερα μια ανακοίνωση του Εθελοντικού Οργανισμού για Παιδιά «Το χαμόγελο του Παιδιού», που αφορά στην αγορά σχολικών ειδών.

Πιστεύουμε πως η ανακοίνωση  ενδιαφέρει πολύ τους γονείς και γι’ αυτό το λόγο την αναδημοσιεύουμε σήμερα στον «Τυπολόγο». Το κείμενο έχει ως εξής:

«Αγοράζοντας ένα βιβλίο, ένα τετράδιο ή ένα στυλό για το παιδί σου,Σκέψου και το παιδί που δεν έχει αυτή τη δυνατότητα»

Έφτασε ο καιρός που όλοι έχουν γυρίσει από τις διακοπές τους.

Όμως,  η μέρα που θα ανοίξουν τα σχολεία για να υποδεχτούν τους μικρούς μας φίλους, έτοιμους για μια νέα σχολική χρονιά, πλησιάζει! Τα προαύλια θα πλημμυρίσουν από παιδικές φωνούλες και τα παιδιά θα ξεκινήσουν το νέο έτος γεμάτα ενθουσιασμό και διάθεση να μάθουν καινούργια πράγματα.

(more…)

Πολύς κόπος κι αγώνας θα χρειαστεί τα επόμενα χρόνια  να πραγματοποιήσει η Ελλάδα, ώστε να ανακτήσει τα όσα έχασε στον τομέα του τουρισμού με την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων  δημόσιας χρήσης.

Για να είμαι απολύτως σαφής,  η Ελλάδα έχασε όλα τα  συγκριτικά πλεονεκτήματα, που είχε αποκτήσει ως χώρα στον τουριστικό τομέα μετά από την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.

Ωστόσο, θα μιλήσω σταράτα και  προς τους ιδιοκτήτες των φορτηγών και βυτιοφόρων  δημόσιας χρήσης, οι οποίοι – παρά τη λύση της απεργίας τους- έδωσαν «μεγάλη μαχαιριά» στην χώρα: Κάνατε πολύ μεγάλη ζημιά και τα πράγματα δυσκολεύουν τώρα πιο πολύ για όλους  (φωτογραφία του redfloor) .

Γιατί δεν αρκεί  το να κάνεις πορεία, κρατώντας την Ελληνική σημαία, αλλά θα πρέπει να το  αποδεικνύεις κιόλας με πράξεις.

(more…)

Δεν ξέρω, εάν οι πολιτικοί ταγοί μας έχουν πάρει χαμπάρι τι γίνεται σήμερα στην Ελληνική κοινωνία, αλλά μάλλον επιμένουν να  ζουν στον δικό τους κόσμο. Σε έναν κόσμο, όπου τα πάντα περικλείονται εντός της Βουλής, στις κοινοβουλευτικές επιτροπές και στις κομματικές συσκέψεις.

Έξω από εκεί υποβόσκει  πολύ βουβή οργή,  την οποία  ούτε ο υποφαινόμενος μπορεί να εκτιμήσει το μέγεθός της.  Γιατί οι πολίτες είναι πάντοτε έτοιμοι για θυσίες, γιατί έχουν περάσει από πολλές δύσκολες ατραπούς, αλλά πλέον θέλουν και μια «χειροπιαστή προοπτική».  Ειδάλλως, η οργή θα προσπαθήσει να βρει ένα  πολιτικό διέξοδο για να εκφραστεί .

(more…)

Η χώρα  βρίσκεται επάνω σε μια κινούμενη άμμο και σε λίγο καιρό θαρρώ τίποτα δεν θα θυμίζει τα παλιά. Η  «μαμή της ιστορίας» φέρνει ημέρες κατά τις οποίες άπαντες θα κριθούμε για  τη στάση, που θα «κρατήσουμε» την ύστατη στιγμή (φωτογραφία του createsima).

Θαρρώ ότι οι πολιτικοί- δεν έχουν καταλάβει το τι πραγματικά συμβαίνει- και προσπαθούν με «πυροτεχνήματα» να πείσουν τον κόσμο ότι «πιάνουμε τους στόχους»,  ενώ οι ίδιοι αλληλοσπαράσσονται προσπαθώντας να μείνουν στο «κάδρο» του κοινωνικού γίγνεσθαι.

Ίσως δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ότι οι ημέρες των εθνικών κυβερνήσεων μπορεί να είναι τελειωμένες.

(more…)

Στην Ελλάδα του 2010 προτιμούν κάποιοι κι εξακολουθούν ακόμα να ζουν στο παρελθόν ή στο δικό τους κόσμο. Κάπως έτσι νομίζω πως πράττουν ή ζουν   και  πολλοί πολιτικοί ταγοί μας, αφού πολιτεύονται με όρους του χθες και   νομίζουν ότι ο κόσμος «τρώει κουτόχορτο»( φωτογραφία του jackluci).

Για πολλούς από αυτούς είναι λίγα τα χρήματα ύψους 200.000 ευρώ, που φαίνονται ότι «σπαταλήθηκαν» σε  επιχορηγήσεις καλλιεργειών , που δεν έγιναν ποτέ! Για ρωτήστε, όμως, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, εάν είναι πολλά αυτά τα χρήματα ή όχι;

Ρωτήστε ένα νέο σε ηλικία άνθρωπο, να σας πει πως τουλάχιστον με τα μισά από αυτά τα χρήματα θα «άνοιγε» μια νέα επιχείρηση, την οποία θα την έκανε κερδοφόρα;

(more…)

Σκέτη απογοήτευση ήταν η συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για τα  ήδη ψηφισθέντα μέτρα της κυβέρνησης, χωρίς να θέλουμε να  γίνουμε μηδενιστές.

Μου φαίνεται πως οι πολικοί ταγοί αυτού του τόπου – πράσινοι, μπλε, κόκκινοι, γαλάζιοι και ροζ-  δεν έχουν  καταλάβει το εξής αυτονόητο: Ο χρόνος τους τελειώνει, αν δεν τελείωσε κιόλας.

Μέσα στην θλίψη, στον πόνο και στην οργή δείχνουν να πολιτεύονται με όρους του χθες και  με πρακτικές  από τις οποίες έχει αηδιάσει πλέον ο κόσμος. Ο κόσμος βαρέθηκε τα λόγια και θέλει πράξεις, κυρίες και κύριοι (φωτογραφία του spekularor).

Κι όταν  αναφέρω τη λέξη «κόσμος» δεν εννοώ μόνο τους Έλληνες, αλλά και τους Ευρωπαίους, γενικότερα. Κοινώς, σας έχουν πάρει «χαμπάρι» όλοι στην Ευρώπη και δεν σας εμπιστεύονται πλέον.

(more…)

Kάθε ζωή είναι  πολύτιμη.  Γι’ αυτό το λόγο είναι  αβάσταχτος ο πόνος, όταν χάνεται άδικα κι αναίτια. Έτσι, αυτοί που σκότωσαν τους τρεις εργαζόμενους της Marfin είναι στυγνοί δολοφόνοι και τίποτα άλλο.

Η ζωή, όμως, όσο δύσκολο ή  επίπονο κι αν είναι, θα πρέπει να συνεχιστεί στην χώρα. Ωστόσο, δεν ξέρω εάν  οι πολιτικοί της χώρας έχουν πλέον το απαιτούμενο θάρρος.

Κι εξηγούμαι: Για να ηρεμήσει ο κόσμος θα πρέπει όσοι έκλεψαν χρήματα ή  όσοι συνέβαλαν με τις αποφάσεις τους σε τέτοιου είδους πράξεις, να πάνε επιτέλους φυλακή.

(more…)

Στη χώρα, που γεννήθηκε η δημοκρατία, λείπει σήμερα η πολιτική παιδεία. Αντίθετα, κυριαρχεί η επιβολή της όποιας άποψης δια της τεθλασμένης οδού της βίας (σωματικής, ψυχολογικής, λεκτικής ή ακτιβίστικης).

Τελευταίο παράδειγμα εμφάνισης του κοινωνικού φαινομένου, πλέον, φαινομένου αποτελούν οι αντιδράσεις για το σχέδιο «Καλλικράτης», για το οποίο δεν  εισέλθω τώρα σε αναλύσεις.

Το παράδοξο και το παράλογο  των όποιων αντιδράσεων έγκειται στο γεγονός ότι καταρχήν όλοι συμφωνούμε ότι  η χώρα χρειάζεται ένα νέο περιφερειακό μοντέλο, αλλά όταν έρχεται η ώρα της όποιας εφαρμογής τότε κάποιοι από εμάς φωνάζουμε για να μην χάσουμε τα κεκτημένα (φωτογραφία του balasoiu).

(more…)

Στην ενότητα «Οι Φίλοι του Τυπολόγου» δημοσιεύουμε σήμερα ένα κείμενο, που μας έστειλε η φίλη και συγγραφέας, Μαίρη Βούλγαρη σχετικά με το νέο βιβλίο της «Μαθήματα Αγάπης» (φωτογραφία), που «κυκλοφόρησε» από τις εκδόσεις «Μπατσιούλας». Το κείμενο έχει ως εξής:

Εισαγωγή – λίγα λόγια για το βιβλίο

Τα εισαγωγικά στον τίτλο δεν είναι διακοσμητικά, αλλά κυριολεκτικά.
(more…)

Σήμερα στην ενότητα «Οι Φίλοι του Τυπολόγου» δημοσιεύουμε ένα κείμενο του Νίκου Λυγερού για τη μουσική του μουσικοσυνθέτη αρχαιοελληνικών ασμάτων, Παντελή Παυλίδη (φωτογραφία), o οποίος μας το παραχώρησε για δημοσίευση στην ιστοσελίδα μας.

Η κριτική έχει ως εξής :

Όταν η σιωπή έγινε ήχος.  Quand le silence devint son.

(more…)